Çok merak ediyorum gerçekten nerden çıktı acaba "şeytan diyor ki" sözü.Canımızın yapmak istediği ama ya kendimizce ya da çevremiz nedeniyle kötü olduğunu düşündüğümüz şeylerin sorumluluğunu şeytana atmak değil mi biraz bu? Günah keçisi şeytan ne güzel ama aslında onları istememiz ne olacak,kendimizi kısıtlamamız ya da suça ortak aramamız? Mesela Kenan Doğulu şeytan diyor ki git yanaş şuna dediğinde onu gerçekten istemiyor mu?
Tamam toplum zaman içinde belki tehlikelerden korunmak belki bazı gelenekleri yaşatmak için onu bırak,bunu söyleme,şu günah gibi kalıpları kullanmak zorundaydı.Acaba şeytanlı söylemler de o zaman mı ortaya çıktı?Dini görüşe göre de pek uygun olmayan olayları,davranışları şeytanın yoldan çıkarması olarak görmek normal yani bu sözle pek bir çelişki görünmüyor.Ama bir de yine bizim toplumumuzun çıkardığı şeytana pabucunu ters giydirir diye de bir söz var?Demek ki insan yeri geliyor şeytanın aklına gelmeyecek kötülükleri, hileleri düşünebiliyor.O zaman bu sözde kendi isteklerimiz daha fazla barınıyor bana kalırsa.
Yüzleşmekten korktuğumuz,gerçekten çok isteyip alacağımız tepkilerden çekindiğimiz durumlarda ortaya çıkıyor bu söz daha çok.Örnek ayrılık zamanları,ayrıldıktan sonra,kavga zamanları ...Kendimize yediremediğimiz şeyleri şeytana yedirmek bir anlamda..
Yani düşünsenize hep güzel,insanı rahatlatan şeyler değil mi bu sözlere yol açan.Çok sinirlendiğinizde iki tane okkalı şamar patlatmak,sevdiğiniz kıza gidip açılmak,istifa etmek,arkasından söylediğiniz şeyleri o kişinin suratına söylemek mesela.Yani bizi tatmin edecek,mutlu edecek ama yapmaktan korktuğumuz şeyler.
Ne zaman bu sözü duysam ister istemez o kişinin şeytana sığındığını düşünüyorum istemsiz olarak,kendi düşüncelerinden korktuğunu yeterince cesur olmadığını,buna kendimde dahilim tabi ki.Sonuçta insanız yani normal bunlar.Şeytanı suça alet ederek kaçmak mı normal olan yoksa yüzleşmek ve uygulamak mı bilmem.Sonuçta ileride yaptıklarımız için değil yapmadıklarımız için pişman olmayacak mıyız?Hep öyle demiyor mu ünlü düşünürler ya da tecrübeli insanlar şu hayatın sillesini tadıp feleğin çemberinden geçenler?E herhalde vardır bir bildikleri?O zaman yapmayı deneyelim bu kez şeytanın dediğini, hani olmazsa istediğimiz gibi bizim suçumuz yok ki zaten suç onun nasıl olsa...
Deneyin hayatınızı yaşamayı içinizden geldiği gibi atın suçu şeytana,bana,ailenize,kaderinize ama deneyin emin olun kaybetmeyeceksiniz hiç bir şeyi bulmak haricinde kendi doğru yolunuzu..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder